De uitlekklep van Geert Wilders

Een uitspraak van Geert Wilders is net als sperma: het stelt niks voor, maar het veroorzaakt een hoop rotzooi. De blonde pimpernel heeft het zwaar. We hebben wel wat anders aan ons hoofd dan mekaar voor rotte vis uit te maken, maar Geert noemt Job Cohen de bedrijfspoedel van het kabinet. Als dat zo is heeft Mark Rutte zich een maandagochtendexemplaar in de handen laten drukken. Mocht hij Cohen hebben uitgemaakt voor bedrijfsschildpad dan had ik het begrepen.   Heel het land struikelt over de woorden van Wilders. Ineens gaat het niet meer om de Algemene Benauwingen, maar om het gevoel voor humor van Geert. Zijn uitspraak was ongetwijfeld humoristisch bedoeld; het kwam alleen een beetje rottig ze strot uit. De filosoof Thoma Lobbes bracht ons een mooie definitie van de lach:  ‘Een plotseling gevoel van triomf, veroorzaakt door de onverwachte ontdekking van een voortreffelijkheid in onszelf, tegenover de zwakheid van anderen’. Voilá, de bedrijfspoedel van Geert. Projectie van zijn eigen negatieve zelfbeeld, meer is het niet. Menselijk gezien moeten wij mededogen hebben met iemand die gevangen zit in zo’n pijnlichaam.   Ik was afgelopen dinsdag te gast in de Ridderzaal (ik had nog een taakstraf uitstaan). De inhoud van de Traanrede kende ik al, die was uitgelekt. Alles lekt tegenwordig uit. De enige die niet uitgelekt raakt is Tatjana. Ik zat op de tribune en om bij de juiste ingang te komen moesten wij, de genodigden, een rondje rond de Ridderzaal maken. Toevallig liep ik op met SGP-voorman van der Staaij die  zijn vrouw begeleidde. Hij verzuchtte bij het rondsjokken: ‘het lijken de muren van Jericho wel’. Kijk, iemand die kan lachen met zijn eigen geloof, dát is humor. Geert is daar nog niet aan toe. hij lacht alleen ten koste van anderen. Toch wil ik een lans breken voor meer humor in de Tweede Slaapkamer. Humor ontstaat als grenzen worden doorbroken, gezag wordt aangevallen en als taboes sneuvelen. Die eigenschap is essentieel: humor kent geen regels. Dat het dan fout kan gaan is pijnlijk, maar een leermomentje voor ons allen. ‘Humor is overwonnen droefheid’, zei Godfried Bomans. Geef toe: dan moet er nog een hoop worden gelachen in dit land.