De kroon van Jozias

  ‘Toegankelijk en betrokken: de stad kan blij zijn met deze burgemeester.’ Geen woorden van ‘s mans eigen VVD maar van de Stadspartij, de luis in de pels van de gemeenteraad. Als iemand oog in oog staat met de koning – terwijl hij niets met het koningshuis heeft – slaat deze persoon vaak om als een blad aan de boom en vertoont ineens kruiperig gedrag. Een fenomeen dat bekend staat als ‘de hermelijnkoorts’. Heeft de luis last van de hermelijnkoorts? Zelf had ik had niet verwacht dat hij lang burgemeester zou blijven. Een sterk internationaal netwerk, doorgewinterde bestuurder, werkzaam geweest als EU-commissaris: die vertrekt binnen een paar jaar naar Brussel, meende ik. Ik had mij in één ding vergist: de oprecht innige band van de familie met Den Haag. Echtgenote Henriette van Aartsen: ‘Zijn vader is hier wethouder geweest. Hij noemde die jaren altijd de mooiste van zijn leven.’ Van Aartsen senior was van 1949 tot 1958 wethouder. ‘Den Haag is ónze stad’, zegt zoon Jozias. ‘Er zit voor mij ook een emotionele kant aan deze baan.’ Zijn motto als burgemeester: ‘Zacht zijn als het kan, hard als het nodig is.’ Zodoende is hij snel ter plekke om zachte steun aan burgers te geven zoals onlangs in de Genemuidenstraat, waar iemand zijn flat opblies. Maar zijn onwrikbare standpunt ten aanzien van het Spuiforum – van Aartsen is een fervent voorstander – toont een andere kant. Als het Spuiforum de kroon op zijn burgemeesterschap moet worden zit die vooralsnog behoorlijk scheef. Jozias heeft er niet graag over. Hij begrijpt de sentimenten maar is nu eenmaal voorvechter van een ‘niet-taal gebonden cultuurgebouw‘. Aha. We gaan een andere taal spreken; vandáár dat zo’n beetje iedere bibliotheek en buurthuis wordt wegbezuinigd. Liever hupsende Bollywood-danseressen in het Spuiforum, zegt de cynicus in mij. Een belangrijk criterium van de sollicitatiecommissie, die van Aartsen uiteindelijk voordroeg, was ‘de statuur om boven iedereen uit te steken’. Die heeft hij zeker. De primus inter pares – de eerste onder de gelijken. Jozias gaat daarom door.  ‘Ik heb het er ook met mijn vrouw over gehad’, zegt hij. Dat stemt ons gerust. Immers, achter iedere succesvolle man....staat een verbaasde vrouw.