Ome Ed en de Somalische piraten

‘Krijg de tyfus, Somalische stumperds!’ Ome Ed slaat plots de krant dicht en neemt een flinke slok Spa Geel. Het is niet het eerste biertje zo te ruiken. Ik heb mijn bestelling doorgegeven aan de balie van Nico’s snackbar en ben bij ome Ed aan tafel geschoven. Altijd weer een verrassing waar onze huis-tuin-en-keukenfilosoof zich nu weer druk om maakt.‘Hé, Sjaak, ouwe trekvlek, hebbie dat gelezen? De piraten zijn terug. Ik dacht dat je die alleen nog in de film zag, maar in Somalie dobberen ze nog rond. Ken je nagaan, daar zitten ze nog in de middeleeuwen. Dat heb één voordeel: hoeven ze in ieder geval niet zoveel geschiedenis uit d’r hoofd te leren. Maar als er iets is dat de geschiedenis bewijst, dan is het wel dat er altijd gezeik is over geld. Geld brengt geweld. Altijd en overal. We zijn er al aan gewend, iedereen vindt het maar normaal. Geweld is gewoon geworden. Als je tegenwoordig in de winkel een panty koopt, vragen ze naar de maat van je hoofd. En dan heb ik het over geweld in de openbare ruimte; wat denk ‘ie dat er achter die voordeuren allemaal voor ellende schuilt? Het huishoudelijk geweld stijgt explosief. Als ik de media mag geloven zijn de meeste families een drama. Soms hebben ze nog een beetje fatsoen: vorige week heb een vrouw haar man neergeschoten met pijl en boog - omdat ze de kinderen niet wakker wilde maken.De samenleving is overspannen, daar komt het door. Mensen moeten van alles, willen van alles, maar ze kunnen niks. Omdat ze dom worden gehouden door het grootkapitaal. Wij zijn geen vrije burgers, wij zijn consumptieslaven. De buiken zijn voller geworden, maar de koppen leger. Wie denkt er nog na? De meeste mensen weten pas wat ze denken als ze zichzelf horen praten. Ik denk toevalig heel vaak na. Want als je niet heb gestudeerd, dan moet je je hersens gebruiken. Dat hebben ze in Somalie nog niet door. Stelletje randdebielen. Ik mag lijen dat ze allemaal zó’n grote hersenbloeding krijgen, dat de dokter naar ze toe moet komen in een roeiboot.’