De drie van Paagman

  Wat hebben Michael Boogerd, Bram Moszkowicz en Patricia Paay met elkaar gemeen? Ze gaan alle drie signeren bij boekhandel Paagman. En ze zijn alle drie zo onbetrouwbaar als het weer. Om uiteenlopende redenen. Patricia Paay liegt over haar affaires met John de Mol en zanger Waylon. Ze heeft volgens beide heren helemaal geen sex met hen gehad. Ik heb overigens wél, maar daar schrijft ze dan weer niks over. Misschien omdat ik niet zo goed in bed ben; ik heb aan het voeteneind een sticker geplakt die ik ooit van de bumper van een lesauto heb gejat, met de tekst: ‘Sorry voor het ongemak, u heeft het ook moeten leren’. Maar misschien sta ik er ook niet in omdat ‘La Paay’, zoals de dwergdiva zich laat noemen, het boek niet zelf geschreven heeft. Het is een verzameling ‘intensieve gesprekken’ met een hobby-schrijver. Boekhandel Paagman heeft het, zoals alle boekhandels, moeilijk. Met stoer ondernemerschap weten zij het hoofd boven water te houden. Daar horen ook spraakmakende signeersessies bij en die zijn talrijk bij Paagman. Een boek kopen kan overal, de schrijver of schrijfster ontmoeten niet. Het kunnen zelfs ware happenings worden. Ik denk niet dat dit met Michael Boogaard zal lukken. Hij komt zijn ‘Handboek de Tour de France 2013’ signeren. Dit jaar samen uitgegeven met de Verslavingszorg, afdeling Zuid-West. ‘Michael put uit zijn rijke ervaring en kennis met anecdotes, Analyses en verhalen’, zegt de uitgever. Anecdotes over de ploegarts, zijn bloedanalyses? Ik denk het niet. Hoewel verhalen vertellen zijn specialiteit is - met name sprookjes. Bram Moszkowicz, de zuur geworden advocaat, probeert zijn belastingschuld bij mekaar te hoesten met een boek over ‘heilige boontjes, bleekneuzige betweters en kwetterende papagaaien.’ Met deze opmerkiing heeft hij zijn voormalige klantenkring treffend omschreven. Iedereen die met Bouterse heeft gedanst kan rekenen op mijn welgemeende gevoelens van diepe walging. U begrijpt: zijn signeersessie sla ik met veel plezier over. Michael, Patricia en Bram: drie verdwaalde geesten. Een Hagees, een Rotterdammer en een Amsterdammer. Klinkt als het begin van een mop. Voor de clou moet u naar Paagman.