Dansen op de deining van de crisis

Ik weet niet of ik het mag melden, maar ik heb dinsdagavond iets vreemds gezien in het torentje van JP. Rond half twee ‘s nachts fietste ik in kennelijke staat over het Binnenhof - een favoriete bezigheid van mij, overgenomen van oud-politicus Vondeling. Je kan zeiken wat je wil, maar zolang een burger beschonken door ons bastion van politieke macht kan peddelen is democratie zo’n slecht idee nog niet. Er brandde licht in het torentje. Een kluwen dienstauto’s verdrong zich om een plaatsje op de keien. Chauffeurs hingen verveeld rond. Ik besloot de hoek om te slaan naar de Korte Vijverberg; een manoevre die, aangezien ik de ziekte van Heineken had, niet eenvoudig bleek. Maar het was de moeite waard: vanaf de Korte Vijverberg is het uitzicht op het torentje vrij. Ik klampte mij vast aan de reling langs de Hofvijver en was, turend door de ramen, getuige van een bizar schouwspel. Jan Peter en Wouter dansten samen door de torenkamer. De quick-quick slow. Aan de andere kant van de kamer zag ik Mariette Hamer en Arie Slob. Ze deden de cha-cha-cha. ‘We schuifelen naar elkaar toe’, zei PvdA voorzitter Hamer gisteren. Nu weet ik dat zij de waarheid sprak. Nog vreemder was de aanblik van CDA-partijvoorzitter Pieter van Geel. Hij was in zijn eentje aan het limbodansen, en voorwaar niet slecht: na enig buigwerk verdween hij soepel onder het tapijt. Deze rondedans rond de crisismaatregelen duurt nu al ruim drie maanden. Terwijl het schip water maakt schuifelen de kapiteins door de kajuit. De gesprekken zijn ‘constructief’. De sfeer is ‘goed’. Er is ‘enige vooruitgang’. Anders gezegd: tegen de tijd dat ze klaar zijn staan we allemaal in de rij bij Maxima voor een microkrediet. Partijpolitiek gaat voor het landsbelang, dat wisten we allang. Maar het blijft zuur dat de banken werden gered binnen een week, terwijl het land al drie maanden wacht. De kans dat je leven vergalt wordt door dit kabinet is vele malen groter dan de kans dat je leven wordt verpest door een terroritische aanslag. De misdaad is al georganiseerd - nu de politiek nog.